Business

حداقل ارزش پیشنهادی چیست؟

حداقل ارزش پیشنهادی

حداقل ارزش پیشنهادی یا «حداقل محصول قابل عرضه» به ارائه خدمات با کمترین هزینه و ضریب بازگشت بالا گفته میشود. اگر میخواهید با این مفاهیم بیشتر آشنا شوید، با من مصطفی طاهری مشاور بازاریابی و کارآفرینی در عصر خلاقیت همراه باشید

حداقل ارزش پیشنهادی MVP یا (Minimum Valuable Product) به محصولی گفته می‌شود که در مقابل ریسک تولید، ضریب بازگشت سرمایه بالایی دارد. این اصطلاح توسط فرانک روبین ایجاد شد و توسط استیو بلنک و اریک ریز مورد استفاده گسترده قرار گرفت. «کمینه محصول پذیرفتنی»، «محصول حداقلی» و «محصول کمینه» ترجمه‌های متداول دیگر برای این واژه هستند.

حداقل ارزش پیشنهادی

در این مقاله تعریف حداقل محصول قابل عرضه، تفاوت آن با نسخه نمایشی (Demo) و نمونه اولیه (Prototype)، جایگاه ارائه آن و همچنین نحوه یادگیری ارائه حداقل ارزش پیشنهادی را شرح خواهیم داد.

حداقل ارزش پیشنهادی چیست

ام وی پی MVP حداقل محصول قابل عرضه و ابزاری برای آزمودن فرضیه ها و یادگیری در فرآیند کارآفرینی ناب است.

استیو بلنک در کتاب «راهنمای کارآفرینان» ام.وی.پی را اینگونه تعریف می کند:

«کمترین ویژگی‌هایی که می‌توان با کمک آن از مشتری بازخورد مناسب گرفت. »

همپنین اریک ریس نویسنده کتاب «نوپای ناب» این مفهوم را این‌گونه تعریف کرده:

«محصول حداقلی نسخه‌ای از محصول جدید است که به یک تیم کمک می‌کند حداکثر میزان یادگیری معتبر در مورد مشتریان را با حداقل تلاش به دست آورد.»

حداقل ارزش پیشنهادی

در واقع ام وی پی، حداقل چیزی است که می‌توانیم آن را به مشتری نشان داده و بازخوردها را مشاهده کنیم. سپس بر اساس این بازخوردها درستی یا نادرستی فرض های خودمان را بسنجیم. بنابراین ام وی پی الزاما یک نسخه اولیه یا ناقص از محصول نهایی نیست. حداقل ارزش پیشنهادی شامل ویژگی‌ها و امکانات اصلی است که بدون آن محصول عملاً توانایی پاسخ گویی به نیازهایی را که بر اساس آن طراحی شده‌ است نخواهد داشت. MVP محصول مینمال شده نیست، بلکه یک استراتژی و پروسه برای تولید محصولی است که قابلیت فروش به مشتریان را داشته باشد. حداقل ارزش پیشنهادی چرخه‌ای شامل ایده پردازی، تولید پروتوتایپ (Prototype)، پرزنتیشن (Presentation)، جمع‌آوری اطلاعات و تحلیل است. این پروسه تا زمانی که منجر به تولید نهایی محصولی شود که مطلوب بازار باشد و یا به دستیابی به این موضوع که محصول امکان حیات ندارد ادامه می‌یابد.

اهداف و ویژگی ها

  • امکان تست پیش‌ فرض‌های محصول با حداقل منابع
  • سرعت بخشی در یادگیری
  • کاهش زمان پروسه مهندسی محصول
  • ارائه محصول به مشتریان در سریعترین زمان ممکن
  • تولید نسخه پایه برای محصولات بعدی

محصول حداقلی می‌تواند یک پاورپوینت یا ویدئو باشد. مثال معروف آن سایت دراپ باکس (Drop Box) است. در سال ۲۰۰۷ میلادی، آرش فردوسی و دریو هاستون، بنیانگذاران این سایت قبل از اقدام به پیاده سازی محصولشان، با انتشار یک ویدیو ۲ دقیقه ای و نشان دادن ارزش پیشنهادی، میزان علاقمندی کاربران به ایده خود را سنجیدند.

حداقل ارزش پیشنهادی آن‌ها ۷۵۰۰۰ درخواست استفاده از محصولی که هنوز وجود نداشت را به همراه داشت!

مبلغان زودپذیر

اغلب کسب و کارهای نوپا ایده ای را دارند که مشتری درکی از آن ندارد. چون قبلا چنین چیزی را ندیده است. بنابراین حداقل ارزش پیشنهادی را باید به نوع خاصی از مشتریان نشان داد و آزمود. مشتریانی که استیو بلنک در کتاب «راهنمای کارآفرینان» آن‌ها را مبلغان زودپذیر می‌نامد.

این مشتریان خاص دارای این ویژگی‌ها هستند:

آن‌ها درک کردند که مشکلی دارند. بنابراین نه تنها به دنبال راه حل هستند، بلکه یک راه حل خانگی برای خودشان فراهم کرده اند. (چه در یک شرکت با نوشتن یک برنامه ی کامپیوتری و چه در خانه با وصل کردن چنگال و لامپ و جارو برقی به هم!) . علاوه بر آن توان و درآمد کافی برای خریدن راه حل را دارند. این افراد، بهترین انتخاب به عنوان مبلغ زودپذیرند. به آن‌ها می‌توان برای گرفتن بازخورد، یادگیری معتبر و حتی فروش‌های اولیه استناد کرد.

مبلغان زودپذیر درباره محصول به دیگران می‌گویند و خبر ایده‌ی شما را پخش می‌کنند. مبلغان زود پذیر را بیابید و حداقل ارزش پیشنهادی را به آن‌ها نشان بدهید

حداقل ارزش پیشنهادی

تفاوت حداقل ارزش پیشنهادی با نسخه نمایشی و نمونه اولیه

با توجه به مثال هایی که زده شد تفاوت محصول حداقلی روشن است. ام وی پی ارزان و سریع ساخته می‌شود و هدف آن آزمودن فرض‌های مدل کسب کسب وکار است. می‌توانیم ارزشهای پیشنهادی های مختلفی برای آزمودن بخش‌های مختلف مدل کسب و کار داشته باشیم.

ممکن است حداقل ارزش پیشنهادی ما الزاما فرضیه ارتباط با مشتری را نیازماید و نیاز به ساخت MVP دیگری برای آزمودن این فرض داشته باشیم. بنابراین حداقل ارزش پیشنهادی فقط برای اعتبارسنجی مدل کسب و کار، یادگیری و اصلاح مدل ساخته می‌شود.

نمونه اولیه (Prototype) محصول اصلی است که به شکل دست ساز ساخته می‌شود تا به سوالات فنی و طراحی محصول پاسخ دهد. نمونه اولیه امکان پذیر بودن تولید محصول را بررسی می‌کند و محور آن فناوری و ساخت است نه بازار.

حداقل ارزش پیشنهادی

نسخه نمایشی (Demo) برای آشنا شدن کاربر با محصول است. نسخه نمایشی نمونه‌ای از محصول اصلی که در اختیار مشتری قرار داده می‌شود تا او با ظاهر و توانایی‌های محصول آشنا گردد. هدف نسخه نمایشی، نشان دادن و بررسی ظاهر، ویژگی، توانایی و امکانات محصول اصلی است.

بنابراین فارغ از نحوه ساخت، حداقل ارزش پیشنهادی ، نمونه اولیه و نسخه نمایشی، سه ابزار با سه هدف متفاوت هستند.

  • حداقل ارزش پیشنهادی مدل کسب و کار را اعتبار سنجی می‌کند
  • نمونه اولیه فناوری و امکان ساخت را اعتبار سنجی می نماید
  • نسخه نمایشی ویژگی‌ها، توانایی و امکانات محصول را نشان می‌دهد

بدیهی است که هیچکدام جای دیگری را نمی‌گیرد.

و در پایان

از شما همراهان عزیز عصر خلاقیت میخواهم که با توجه به محدودیت های مالی و زمانی که برای همه متصور میشوم، از ریسک های بیهوده با ارائه حداقل ارزش پیشنهادی ترجیحا دوری کرده تا پول و زمان خود را از دست ندهید. حتی ممکن است در ابتدای راه متوجه مشکلات اساسی شده و مسیر خود را به کل تغییر دهید. با این تفاوت که متحمل هزینه های پیش بینی نشده و درنهایت عدم خود باوری نگردید. آنچه قطعیت دارد این است که شما میتوانید موفق شوید. اگر چنین نیود، پای در این مسیر دشوار نمی نهادید. به امید موفقیت روزافزون شما، مصطفی طاهری

از سایر محتوای آموزشی در عصر خلاقیت بهره مند شوید

آنچه در بازاریابی محتوا باید بدانیم
چه چیزی باعث بهینه سازی سایت شما میشود
چرا به کسب و کار اینترنتی نیازمندیم
برند سازی شخصی

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

4 × سه =

همچنین ببینید

بستن
بستن